Suwerenność żywnościowa
Temat suwerenności żywieniowej krajów Południa jest w Polsce mało znany. Świadomość problemów wywołanych przez eksport nadwyżek żywności do krajów Afryki jest niska, a tymczasem importowana żywność powoduje spadek opłacalności lokalnej produkcji, co prowadzi do załamania się rynków lokalnych i jeszcze większego uzależnienia się od żywności pochodzącej z zewnątrz.
Suwerenność żywnościowa jest prawem ludności i poszczególnych krajów lub unii państw do samodzielnego definiowania polityki rolnej i żywnościowej, która może wyjść naprzeciw oczekiwaniom ludności, nie szkodząc jednocześnie krajom trzecim. Daje ona priorytet konsumpcji lokalnej, jednak nie zabrania w międzynarodowej wymianie handlowej. Suwerenność żywnościowa jest niezbędnym narzędziem do promocji zrównoważonego i rodzinnego rolnictwa.
Kampania informacyjna AlimenTerre na ten temat prowadzona jest od kilku lat przez Francuski Komitet na Rzecz Solidarności Międzynarodowej – CFSI, SOS Faim Belgia i SOS Faim Luksemburg. Do kampanii w Polsce przyłączyły się między innymi: Polska Akcja Humanitarna, Polska Zielona Sieć i Polski Klub Ekologiczny.
Suwerenność żywnościowa jest tematem szczególnie ważnym dla Polskiego Klubu Ekologicznego, gdyż w swoich działaniach skupiony jest na promocji rodzinnego rolnictwa, szanującego środowisko naturalne i społeczności lokalne. Produkcja taka nie jest wielka ale wyróżnia się wysoką jakością, dzięki czemu rolnik jest w stanie osiągnąć wyższe ceny za swoje produkty. Promowana jest także lokalna sprzedaż i konsumpcja – produkt transportowany na niewielkie odległości zachowuje swoje właściwości, a dzięki stosunkowo niewielkim kosztom transportu końcowa cena produktu dla konsumenta nie jest wysoka.
W ramach kampanii informacyjnej odbyły się 3 międzynarodowe seminaria – w Kamerunie (2006 r.), Lublinie (2007 r.) i Luksemburgu (2008 r.). W seminariach wzięli udział rolnicy, przedstawiciele organizacji rolniczych, pozarządowych zajmujących się tematyką społeczną, konsumencką i ekologiczną pochodzący z Kamerunu, Senegalu, Nigru, Brazylii, Ukrainy, Francji, Belgii, Francji, Luksemburga i Polski. Spotkania były okazją do wymiany poglądów na temat rolnictwa w różnych regionach świata, a także do opracowania wspólnego stanowiska – Apelu o spójną europejską politykę na rzecz walki z głodem i zrównoważonego rolnictwa w krajach Południa. Treść apelu do pobrania tutaj.
Zrównoważone rolnictwo rodzinne i rozwój rynków lokalnych przyczyniają się do rozwoju społeczności lokalnych, poszanowania środowiska naturalnego i uzyskiwania przez rolników godnego wynagrodzenia za swoją pracę. Konsumenci mają możliwość kupowania żywności w miejscu jej wytwarzania lub w niedalekiej odległości, produkowanej bez użycia chemicznych środków ochrony roślin i nawozów sztucznych. Produkty nie są transportowane na duże odległości a przez to trafiają do klientów świeże. Te zasady są uniwersalne i ponadnarodowe, dlatego prace nad wspieraniem rodzinnego rolnictwa są wyzwaniem dla organizacji działających na rzecz rozwoju wsi z Polski i z zagranicy.
Wszelkich informacji na temat jak przyłączyć się do kampanii udziela:
Aleksandra Józewicz z Polskiego Klubu Ekologicznego Koła Miejskiego w Gliwicach biuro@pkegliwice.pl
tel. /032/ 231 85 91
[AJ]